یک عمر در خیالم هستم کنارت ای دوست یک لحظه یاد من باش در روزگارت ای دوستتنهای ام مرا بس دیگر چه جای درد است جان _باز گر مفید است در اختیارت ای دوست در بی قراری تو دل را نمانده صبری طرحی دگر بپوشان بر این قرارت ای دوست سنگ صنم شدی تو بتخانه ای مزین عصر حجر گذشت و ما جان نثارت ای دوست عصیان سرکش من از فرط بت پرستی ست ورنه همان ثوابی با اعتبارت ای دوست شمع فلک شد این دل در روزگار چون شب ته مانده ی تن

#قورمه_سبزی که مادرم می پختبوی آن با همه سخن می گفتسفره ی پهن گشته در ایوان#دوغ و ریحان کنار آن یک جفت خنده ی مادرم چه طعمی داشتچون بهشتی به سفره ی ما بودغصه از جان ما گریزان بودزندگی بی اگر وَ اما بود#سایه ی زندگی کبوتر وارروی ایوانِ خانه می چرخیدزندگی با تمام مهر و صفاساز ها می نواخت و میرقصید من هنوزهم دراین میان سالی#گیج آن خاطراتِ شیرینمگرچه خوشبختی ام فراوان استعاشقِ خاطراتِ دیرینم باز هم یا

نباید عشقِ دل را آزمودناگر عشق است باید دل گشودن اگر چه عاشقی جز درد وغم نیستغلام عشق می باید _ وَ سودنمی و با یادِ دلبر نوش کردنکشیدن درد را_ غم را سرودن دلِ خالی زعشقی را چه ارزد ؟خوشا دل را به درد عشق فزودن اگر لذت پیِ بی عشقی ماستخوشا با عشق لذت را زدودن خوشا در لحظه ایی عاشق شدن راخوشا یک لحظه ایی دل را ربودن هوای عشق _حال زندگانیستخوشا با عاشقی دل را ستودن مگر عشق کوچه های شرط بندیست ؟که دل

با تو دنیا شهر عشق است و نوایی دیگر استزندگی را پیش چشمانت صفایی دیگر است هر شب از چشمان تو من مینویسم عشق راعشق در چشمان تو فرمانروایی دیگر استآسمان جولنگه فریادِ تنهایی مناین سکوتم در زمین با تو صدایی دیگراست مهر بانوی غزلهای تمام شعر من با شما دنیای شاعر با هجایی دیگر است دوست میدارم خدارا با تو در یک بیت شعرنام تو زیبایی شعرو خدایی دیگر است از زمین عشق می باید تو را در بَر گرفتبا تو مه بانو هو

خواب در پشت خیال ابدیپنجره رو به وصال غم ومنوبه اندازه یک اوج کبوتر_یادتاوج دارد به نهانخانه و آفاق دلمفکر منتا سرافلاککنارت جاریستوبه اندازه ی پرواز پرستو در مهگم شده در پیِ افکار و خیالپیِ اندیشه ی دستان تو با حسرت و غمبه جهانی که تو باید باشیبا دو چشمی نگرانبه خودم در پی چشمان خودم مینگرممنم اینجا که دراین گوشه ی تنهایی و دردبی تو تنها شده ام ،کوچه از یاد تو خالی و خیابان خالیستجای خالی تو پر ،